เงินผูกปี้

เงินผูกปี้

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ เงินผูกปี้

 

เงินผูกปี้ เป็นเงินภาษีที่ทางราชการไทยเรียกเก็บจากชาวจีนแทนการแรงงาน สันนิษฐานว่าเริ่มเก็บครั้งแรกในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น คำว่า ปี้ มาจากภาษาจีน มีความหมายว่า เงินตราหรือวัตถุที่ใช้แทนเงินในบ่อนการพนัน ส่วนใหญ่เป็นกระเบื้อง แต่ก็มีที่ทำจากแก้วหรือทองเหลือง เงินผูกปี้เกิดขึ้นจากมีชาวจีนจำนวนมากอพยพเข้ามาในประเทศไทยช่วงกรุงศรีอยุธยาตอนปลายจนถึงช่วงกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น แต่เนื่องจากเป็นชาวจีนจึงไม่ต้องถูกเกณฑ์แรงงานเหมือนกับชาวไทย เป็นการไม่ยุติธรรม ดังนั้นทางราชการจึงกำหนดให้ชาวจีนต้องเสียภาษีให้กับรัฐ ในปี พ.ศ 2354 พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยจึงโปรดเกล้าให้เรียกเก็บภาษีจากชาวจีน ถือเป็นครั้งแรกที่การเก็บเงินผูกปี้ปรากฏในเอกสารราชการและเมื่อชาวจีนผู้ใดนำเงินมาจ่ายแก่ทางราชการแล้ว เจ้าหน้าที่จะผูกเชือกป่านไว้ที่ข้อมือข้างซ้ายเหลือชายไว้ประมาณ 1 นิ้ว ใช้เครื่องกดติดที่ปมเชือกประทับตราของทางราชการไว้เป็นสำคัญด้านละ 1 ดวง โดยมีตรานามเมืองและตรารูปสัตว์ สิ่งของ จึงเรียกการเก็บเงินจากชาวจีนนี้ว่า เงินผูกปี้ พร้อมกับออกในฎีกาหรือตั๋วประจำตัวไว้เป็นหลักฐาน ต่อมาในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ 2451 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าให้ออกประกาศยกเลิกการผูกปี้ข้อมือคนจีน เนื่องจากทรงเห็นความทุกข์ยากของชาวจีนในการผูกปี้น่ารังเกียจที่แสดงถึงความไม่เท่าเทียมกับคนไทยในพระราชอาณาจักร แต่กำหนดให้จ่ายเงินเข้าราชการเช่นเดียวกับคนไทย

 

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *